Özlediğim Kadar Sensin / Sevdiğim Kadar Bensin
30/6/2009 · Kategori: SIIRLERIMIZ
Kadavradan ibaret bir gövde,
İmlası bozuk bir cümle..
Bir de aramızdaki büyüyen özlem..
Biliyorum gelmeyeceksin...
Ne sen olabileceğim gözlerinin dibinde..
Ne ben olabileceksin yüreğimin terinde..
Ama...
Bir cümle olduk biz..
Anlatım bozukluğuna meyal verdik ise de,
Sevgiye dair alıntılanmış,
En anlamlı söz olduk biz..
Bizden doğma mutluluğu var ettik
Sevda sağnağında...
Bizden olma bir fincan umudu tazeledik
Hayat çaydanlığında...
Ey kirpiklerinden sağdığım gökkuşağı yedi rengi,
Hüzünbaz hüzünleri unut..Ayak diblerine kök salmış siyah’ı da ..Koş yeni demlenmiş yürek demime..Sokul ve mevzilen gözlerinde kuruttuğum kirpiklerime..Şarkılar sustu biliyorum..Söz sırası bizde..Mutluluğumuzdan alıntı birkaç çift umudumuz var dudaklarımıza ördüğümüz..Erişmese de ellerimiz ellerimize, bir yolumuz var özleminde yürüdüğümüz..Sana kaç gel demiyorum..Biliyorum hakkım değil bu..Bırak kanlı bir savaşın içinde geçsin ömrümüz..Çilekeş bir sonbahar yaprağına özensin gözlerimiz..Aynı tende, aynı gölgede yürümese de mavi düşlerimiz, aynı sevdanın ıslak cümlelerinde büyüsün adımız..İlintilensin kokun Cennnetle, bize aidatlansın ayrılık...Ne fark eder ki..Ben sendeyim...Sen bende...Bükülse de cümlelerimiz , sökülse de alfabemiz biz bir cümleyiz..Sen ve ben...İki harf bir cümleden ibaret mutluluk...
Mutluluğuma umudumu bağışlayan,
Biliyorum özlem kör topal zamanlarında ilerliyoruz..Sen benden uzakta, ben senden ırakta yürümekteyiz..Dışı düşsüzlüğe gebe kalmış bir sabahın koynunda boyun bükmekteyiz..Bazen gözlerimiz nemlenmekte, bazen de özlem aramıza perdelenmekte..Ama bırakmak yok sevgili..Mutluluk umuda gark olmuşsa, artık dönüş yok bu yoldan..Ölüm ölümümüzü öldürmeden gitmek yok sevgili..Bırak ellerinden içmeyeyim bir bardak suyu..Bırak gözlerinde sabahlamasın yüreğim..Uzaklarda bana ait bir cümle ol yeter..Koynumda sonbaharları kurban edemesen de bırak yanımda hep umut ol yarınlara...
Sığlığıma / içimdeki yalnızlığa bir dirhem hayatı aşılayan,
Sus.Dikenli telleri dudaklarına getirip kanatma yaralarını..Kavuşmamanın ızdırabına kanıp içme hüznün şerbetini..Bak kör bir yüreğe sevgiyi öğretiyorsun..Büyüyor içimde ölen bir çocuk..Yarım değil cümlelerim..Mutluluk fiilinden umut deryası cümleler kuruyorum mavilere..Rüzgarı omuzlarıma alıp bulutlara yeni göç yolları buluyorum..Biliyorum her yol sana...Biliyorum her söz sana..Evet zor yaşadıklarımız..Zifiri bir karanlık ilerlediğimiz, bir ölüm kalım savaşı göğsümüzden sildiğimiz..
Bırak aramızdaki özleme bakıp durma..
Kefenle gözlerindeki ıslaklığı..
Gün vuslat zamanı..
Gün bizi bizde yaşatma anı..
Doldur gözlerine kız cocuğu hayallerini..
Yürü bana doğru harf harf..
Yürü bana doğru dua dua..
Bir de gelirken bana,
Bİr avuç maviyi çok görme sakın..
Unutma;
Özlediğim kadar Sen’sin..
Sevdiğim kadar Ben’sin..
“ Seni özlemin en güzel yanı;
Seninle her gün yeniden doğmak mavilere..
Hep nefes al emi..
Seninle hayatlansın bu hayatım....“
28.11.2008
İsmail SARIGENE
YaLan seVgiLer....!! Her şey YaLann...!!!
26/6/2009 · Kategori: SIIRLERIMIZ
Düşüncelerim boş, düşüncelerim anlamsız, düşüncelerim sensiz artık...Hissedemiyorum eskisi gibi ! Duyamıyorum insanların çığlıklarını.. Duyularımı kaybettim ben, belkide hayatımı...Anlaşılan su oldu ki; acılar boşa çekildi...zamanlar boşa tüketildi.Değmezmiş demek bile fazla artık senin için...
Hislerin öldüğü yerde yalnızlık başlar.Benimkisi daimi olur bundan sonra.Gece yarıları akıtılan gözyaşları boşuna.. bir sigaranın son dumanına kadar gizlenen duygular boşuna ...Aslında SEN de boşunasın... ya da kendini zorla böyle gösterdin bana...Seni hayatımda artık herhangi birine çevirdim...
Herhangi bir yerde, herhangi bir zaman, herhangicesine bana gözüküp nir anda hayatımdan kaybolan HERHANGİ...Saçmalıyorum belkide...
Ama zaten hayat saçma değil mi?Bir doğum sancısından sonra başlayan bu anlamsız süreç saçma değil mi?İnsanlar saçma değil mi?Bu teknolojik zamanda monotonlaşan sevgiler saçma değil mi..?Bence tümü saçma... Benim saçma olduğum gibi...AŞKININ saçma olduğu gibi...Seni kazandığımıdüşündüğüm her noktada aslında kaybetmişim...Rol yapmışsın sen, SEVMEMİŞSİN...Ya ben...???Umarsızca, hiçbir şeyi önemsemeyecek kadar yolunu kaybetmişcesine neden bağlandım sana ?
SEN duygularını 1-2 SMS´e sığdırabilecek kadar BASİT, ben ise satırlara sığdıramayacak kadar MAĞDURUM...Kuru bir yer arıyorum artık mendillerimde... Ağlayabilmek için...Sana olan nefretimi sonsuza dek saklayabilmek için...NEFRET EDİYORUM...!!!Sen öldün benim karanlık dünyamda...Bulunamayacak kadar derine saklandın...Karşıma çıkamayacak kadar eziksin artık... Duygusuzsun sen... Var mısın SEN? bence yoksun ki... (aslında hiç olmamışsın ki...)
ReGaiB KandiLi...!!
25/6/2009 ·
Borçlarımızdan, ceza ve günahlarımızdan kurtulmak için bu gece dua edelim.. Allah affeden ve bağışlayandır, unutmayalım.. Eller semaya kalkıp, yürekler bir atınca bu gece, gözler sevinç yaşlarıyla dolacak.. Kandiliniz mübarek, dualarınız kabul olsun!
*+*+Bugün Benim ÖLÜM Günüm*+*+*
24/6/2009 · Kategori: SIIRLERIMIZ
seni herkesten her şeyden çok sevmiştim işte…
değiştiremiyordum bu gerçeği bir anda her şeyim olmuştun sana herkesten her şeyden fazla değer veriyordum başkaydı bu sevgi…zaman ilerledikçe ailemden olmuştun diyorum ya herkesten farklı sevdim seni…ve sana en uygun yeri ailemde buldum…evet artık sende benim ailemdendin her şeyde sen vardın sen olmayınca bir yanım boşlukta kalıyordu…nasıl mutluydum sen yanımda olunca…
Bir gün aramıza bir ayrılık girdi… artık senden haber alamıyordum… ama hep bir umut besliyordum içimde… bir gün bana tekrar döneceğine
döndüğün gün ki sevincimeseni özlediğimi belirtip sımsıkı sarılacağıma dair….Yüreğimde öyle büyüktün ki hiç kimse yerini dolduramıyordu…
Seninde beni sevdiğini
benim sana verdiğim değer kadar seninde bana değer verdiğini düşünüp avunuyordum…Ama bu gün öyle bir şey oldu ki senin gözünde hiç değerimin olmadığını öğrendim…Yıkıldım yok oldum bittim…ölüm dedikleri bu olsa gerek….
yaşamıyorum sensiz yapamıyorum… olmuyor bir tanem olmuyor… senin gözünde bu kadar değersiz miydim??? hep soruyorum kendime bu kadar değersiz miydim diye… Evet değersizmişim be bir tanem değersizmişim… Gözünde birazcık değerim olsaydı iyi olduğunu başkalarından öğrenmezdim… olsun be bir tanem ne yapalım benim kaderimde değer verip değer görmemek varmış… bilgine sormuşlar ölüm nedir diye bilgin cevaplamış; ‘’değerlinin gözünde değerin olmadığını öğrenmektir ‘’
öyleyse…bu gün benim ölüm günüm…
Sensizlikle Terbiye Ettim Yüreğimi
27/1/2009 · Kategori: SIIRLERIMIZ
Üzerine kurulmuş bir hayattı benim ki. Nefes aldığında nefes alıyor, güldüğünde gülüyor, üzüldüğünde kahroluyordum. Seni tanıdığımda doğmuş, sensiz kaldığım her an yeniden ölmüştüm.
Sensiz kalmak... Ne çok yokladı beni bu acı! Başını alıp gittiğin zamanlarda beni de bensiz bırakıyordun. Seni beklemekten başka bir de kendimi bulmam gerekiyordu. Yalnızca fiziksel değildi gidişlerin. Yanı başımdayken gidiveriyordun birden bire uzaklara. Aklın, kalbin, düşüncelerin gidiveriyordu, ellerin ellerimdeyken bile. Bilemediğim o yerlere gidiyordun ansızın. Kaybolmuş çocuklar gibiydim o zamanlarda. Dörtlüğünü bulamamış mısralar gibi anlamsız bir hayat kalıyordu bana yalnızca.
Benimse sabırla söylediğim şarkı aynıydı;
Hep aranan hep özlenen/ Gelir diye yol gözlenen/Öldürse de çok sevilen/ Sizden biri...
Sorgusuzca bekledim. Neden gittiğini, nereye gittiğini, ne zaman geleceğini sormadan, sadece bekledim. Nefes alacağım zamanı bekledim.
Her gelişin şenlik, her dönüşün bayramdı sanki. Sen de çok sevmesen gelir miydin hiç? Özlemesen benim kadar döner miydin?
Gidişlerine bahaneler bulmak en iyi yaptığım şeydi benim. Mecbur olmasan bırakıp gitmezdin ki beni sen. Vardı mutlaka kendince sebeplerin. Önemli olan gelmendi. Dönmüştün ya artık. Ne önemi vardı neden gittiğinin!
Şimdi anlıyorum ki, bu senin sevdiğin bir oyundu. Her gidişte geride bekleyenin olmasını seviyordun sen. Geleceğin yer aynı, bekleyen aynı, bulacağın sevgi aynıydı çünkü. Kendini güvende hissettirdi, gururunu okşadı.
Aslında bir küçük çocuk gibiydin. Dolaba saklanıp annesini korkutarak sevgisini ölçmeye çalışan bir çocuk gibi. Sınırlarımı ölçmek istedin her seferinde. Ne kadar sevdiğimi görmek istedin. Daha ne kadar dayanabileceğimi sınadın.
Fark edemediğim ise; hiçbir sevginin beslenmeden büyümediğiydi. Ben kendim besledim sevgimi, senin için büyüttüm. Kara kıştan, sert rüzgârlardan, yakan güneşten korudum senin için. Sen bir damla su bile vermedin. Kurak topraklara benzedi yüreğim, bir küçük çiçeğin bile büyüyemediği topraklara... Güneşe döner gibi yüzümü döndüm sana, sen bulutların ardına saklandın.
Ve ben derin uykumdan uyandım bir sabah. Anladım ki sevgimle birlikte bende kuruyor, ölüyorum. Sensiz olmaz derdim, baktım ki bensiz olmuyor. Daha fazla almadan benden beni bu sevda, koparıp attım ne varsa içinde yüreğimin, kanata kanata.
Şimdi sensizlikle terbiye ettim yüreğimi. Herkes gibi yaşamayı öğreniyorum yeniden. Kaçırdığım hayatı yakalamaya çalışıyorum. Sensiz nefes almayı başarmayı, günün, güneşin, yağmurun, karın tadını çıkarmayı öğreniyorum sensiz. Dolaştığımız yerlere yalnız gidiyorum, ağlamamayı öğretiyorum gözlerime. Seni hatırlatan şarkılar çaldığında dimdik duruyorum artık. Parçalara ayrılmıyorum gökyüzünü yalnız seyrederken.
Her şeyi öğretebildim kendime de; bir her sabah uyandığımda aklıma düşmeni engelleyemedim daha, bir de rüyalarıma girmeni.
Merhaba derken hayata yeniden, senin için söyleyecek tek sözüm var artık."Hoşça kal sevdiğim, nefesim, hayallerim, tek gerçeğim. Hoşça kal her şeyim!"
Arzu Bahar
« Önceki :: Sonraki »
